kop_index

Borsten

Het doosje ligt vol met gekleurde houten vormpjes: rondjes, vierkantjes, driehoekjes. Samen met Lieuwe (2, sorry, ‘bijna drie’) mag ik daarvan, aan de hand van een door hem verstrekt voorbeeld, een poppetje maken. Terwijl hij aandachtig toekijkt, laat hij me in die wirwar zoeken naar de elementen met de juiste kleur en vorm. Aan mijn dwalende vinger leest hij mijn ontluikende wanhoop af en bij wijze van troost zegt hij: ‘Wat een puinhoop, hè, Opa?’
Ik moet stiekem grinniken om die beeldspraak, maar geef hem ook graag gelijk, iets te graag misschien, want ik verwacht dat hij nu zal afzien van de voltooiing van de opdracht. Maar zo hopeloos is de situatie volgens Lieuwe nou ook weer niet. Hij wil wel graag resultaten. Even doorzetten nog dus. Als dat dan uiteindelijk toch tot succes leidt, legt hij het werkstuk - zijn werkstuk vindt hij - aan zijn moeder voor want zonder haar enthousiaste waardering kan het project niet als afgesloten beschouwd worden.

Ik mag even iets voor mezelf gaan doen. Hij dompelt zich in een wagenpark waar de files op de A2 niks bij voorstellen. Ik lees wat in de krant. Af en toe een echo op zijn vakkundige commentaar is voldoende om hem enige tijd alleen en zelfstandig te laten spelen.

Dan komt hij naar me toe. Ik verwacht dat ik een taak krijg bij zijn auto's, maar nee. Hij klimt op mijn knie en wil zonder zicht- of hoorbare aanleiding ineens mijn ‘borsten zien’. Het verzoek verrast me danig en ik probeer er nog onderuit te komen door te waarschuwen dat hij zich daarvan niet te veel moet voorstellen. Maar niets weerhoudt hem ervan om kreunend van inspanning mijn trui een eindje omhoog te trekken en vervolgens ook een paar overhemdknoopjes los te wurmen. Na al die moeite ontwaart hij dan nog een tamelijk strak T-shirt, waar zijn peutervingertjes bijna geen vat op krijgen. Eindelijk, eindelijk ziet hij een klein stukje blote huid. Daarna is verder onderzoek ondoenlijk, blijkbaar.

Hij kijkt naar me op en zucht: ‘Wat een puinhoop!’

Bijna had ik hem weer gelijk gegeven. Ik hou me nog net op tijd in.

 

16-03-2010